Read Time:21 Minute, 14 Second

dil ogretimde kullanilan metotlar turkce

Yabancı Dil Öğretim Yöntemleri ve Değerlendirilmesi

1- Dilbilgisi – Çeviri Yöntemi (Geleneksel Yöntem)

Dilbilgisi – çeviri yöntemi Ortaçağdan günümüze kadar yaygın biçimde uygulanan bir yöntemdir.

Dilbilgisi-çeviri yönteminde başlangıçta daha çok dilbilgisi kurallarının öğretimine önem verilmiştir. Daha sonraları, asıl amacın dilbilgisi kurallarını öğretmek değil, yabancı bir dili öğretmek olduğunu savunan dilciler çıkmış ve di Marini 1532 yılında yeni bir dilbilgisi kitabı yazmıştır XIX. yüzyılda Kari Plötz (1819-1881) bu yöntemi geliştirmiş ve XX. yüzyılın ortalarına kadar bu yöntem çoğu yerde geçerliliğini korumuştur. Dilbilgisi çeviri yönteminin belirgin özellikleri şunlardır:

a) Dilbilgisi kurallarından yararlanılarak yabancı dil öğretimi yapılmaya çalışılır. Biçimbilgisi, sözdizimi kuralları üzerinde durulur. Bu yöntem, öncelikle kaynak dil ve hedef dilin dilbilgisi kurallarının ayrıntılı bir analizini gerektirir. Daha sonra bu çalışma ile elde edilen bilgiler metinler üzerinde çeviri denemeleriyle uygulamaya geçirilir. Sesbilime yeterince Önem verilmez. Bu nedenle bu yöntemle öğrenilen yabancı dilin telaffuzu sağlıklı yapılamaz. Bu durumu bu yöntemde, okuma ve yazmanın temel noktalan oluşturmasına karşın konuşma ya da dinlemenin hemen biç önem taşımayan uygulamalar oluşuyla da açıklayabiliriz.
 

b) Öğretim sırasında anadili ve yabancı dil birlikte kullanılır. Sözcüklerin anlamı listeler halinde verilir, iki dil birbiriyle karşılaştırılır. Her düzeydeki bilgi, kaynak hedef dile ve hedef dilden kaynak dile çevrilerek uygulanır.
 

c) Temel sözvarlığına dikkat edilmez. Sözcüklerin seçimi kullanılan metinlerle sınırlanmıştır.
 

d) Tümce temel öğretim ve uygulama birimidir. Bu nedenle, bu yöntemin belirgin özelliği, tüm çalışma ve uygulamalarda tümcenin başlangıç noktası olarak kabul edilişi biçiminde açıklanmaktadır. Belirtmek gerekir ki, dilbilgisi öğretiminde tümceye gösterilen ilgi, özellikle orta öğretim düzeyinde dil öğretimini kolaylaştırma çabalarının bir sonucu olarak görülmüştür.
 

e) Çeviride doğruluk ve kesinlik en çok aranılan iki özelliktir, öğrencilerden çeviri eyleminde üst düzeylere gelmeleri istenir. Bu istek, özellikle yazılı sınavları geçmek için doğruluk ve kesinliğin değişmez standartlarının çok önemli oluşu koşulunun varlığıyla açıklanabilir.


f) Dilbilgisi kuralları öğretilirken tümevarım uygulanır. Tümceler genellikle dilbilgisi kurallarını Öğretmek için kurulmuş yapay tümcelerdir ve metinden kopuk olarak verilir.
 

g) Öğrencilerin ana dili dersin dilidir. Yeni maddelerin açıklamasında ve yabancı dil ile öğrencilerin ana dili arasında yapılması gereken kıyaslamalarda doğrudan ana dili kullanılır.

Değerlendirme
Bu yöntemle yabancı dil öğrenen bir kimse daha çok okuma ve yazma yönünde gelişmekledir. Buna karşın dinlediğini anlayamamakta, günlük dili konuşamamaktadır. Telaffuz konusunda da oldukça yetersiz kalmaktadır.
Uzun yıllar ülkemizde orta öğretim ve yüksek öğretimde kullanılan bu yöntem, yabancı dil öğretimini önemli bir çıkmaza sokmuştur

 

2 Doğal Yöntem (The Natural Method)
 

Yabancı dilin, anadiline benzer biçimde öğretilmesi gerektiğini savunan bir yöntemdir. Dilbilgisi-çeviri yöntemine tepki olarak doğmuştur. / Bu yöntemi ortaya atan ve geliştirenler Lemsre (1819) ve Payne (1830) olmuştur.

Doğal yöntemde klasik dil yerine yaşayan ve konuşulan dil öğretilir Konuşma dili temeldir ve bunun konuşmaya dayalı bir yöntemle yansıtılması İstenir. Dilbilgisine önem verilmez. Dilbilgisi kurallarının, ancak Öğrenciler dilbilgisi kurallarını metinler içinde inceledikten sonra öğretilebileceği görüşü hakimdir, öğretimin başında okuma ve yazma alıştırmaları yapılmaz. Öğretmenler öğretilen dili anadili olarak konuşan kimseler arasından seçilir. Sınıfta daha çok Öğretmen aktiftir. Öğretmen konuşur, öğrenci dinler. Öğretmen, öğretilen dilin dışında anadiline yer vermez. Sözcükleri pandomim yoluyla anlatmaya çalışır. Öğrenci hata yapsa da konuşmaya teşvik edilir. Bu yöntemde öğrencilerin dili yazılı formunda görmeden önce onu duyması gerektiği üzerinde özellikle durulmaktadır. Öğrencilerin konuşma becerilerini geliştirmek için kitapta bulunan bazı diyaloglar ezberletilir. Sözcüklerin tümceler içinde sunulmasına ve tümcelerin yalıtılmış birimler olmaktan çok, bir içerik bütünlüğü içindeki işlevlerinin örneklenmesine önem verilir.Sözcükler öğretilirken temel söz-varlığına dikkat edilir.

Değerlendirme
Doğal yöntemde öğrenciler özellikle konuşmada ve öğrendikleri dili telaffuz etmekte başarılı olmaktadırlar. Buna karşın okuma ve yazma becerileri yetersiz kalmaktadır. Sözcük öğretimi sınırlı olmakta, konuşma dilinin dışına çıkıldığında öğrenci zorlanmaktadır.
Bu yöntemde öğretimin yabancı öğretmenler tarafından yapılması istenmektedir. Bu da genellikle yöntemin uygulanmasında, öğretmen temini \yönünden sorunlar çıkmasına neden olmaktadır.

 

3 Direkt Yöntem (Dolaysız Yöntem, Düzvarım Yöntemi, The Direct Method)

Öğrenilen dil ile yaşam arasında doğrudan bir bağlantı kurulduğundan bu yönteme düzvarım yöntemi ya da dolaysız yöntem de denmiştir. Bu yöntemde anadili kullanılmaz. Ders anlatımı hedef dilde yapılır. Dilbilgisi-çeviri yöntemine tepki olarak doğmuştur. Direkt yöntem XX. yüzyılın başlarında kullanılmaya başlanmış ve kısa zamanda çok büyük bir ilgi görmüştür. Bu yöntemi uluslararası düzeyde yaygınlaştırmak için 1898yılında Viyana'da bir toplantı yapılmıştır. 1990 yılında Leipzig'de yapılan kongrede ise dil öğretimi konusunda aşağıda belirtilen ilkelere uyulması kararlaştırılmıştır:

a) Öğretilen dil sınıf içinde etkin biçimde kullanılmalıdır.
b) Çağdaş ders kitapları okutulmalıdır.
c) Ülke kültürüne ağırlık verilmelidir.
d) Dilbilgisi kuralları tümevarım yoluyla öğretilmelidir.
e) Çağdaş edebî eserler okutulmalıdır,
f) Yazılı alıştırmalar yapılmalı, ev ödevlerine çok yer verilmelidir.

Direkt yöntemde dört temel beceri; dinleme, konuşma, yazma ve okumaya önem verilir. Ancak ilk altı hafta içinde kitap kullanılmaz. Daha çok sınıfta ve çevrede bulunan şeyler öğretilir. Öteki konulara sonradan geçilir. Her dersten önce bir önceki konu tekrarlanır, böylece daha önce öğrenilenlerle yeni öğrenilen şeyler arasında bağlantı kurulur. Dilbilgisi kuralları üzerinde başlangıçta pek durulmaz, bu kurallar daha sonraki derslerde tümevarım yoluyla öğretilir.

Değerlendirme
Direkt yöntem 1950 yıllarından sonra tüm dünyada yaygınlaşmış oldukça başarılı bir yöntemdir. Ancak bu basarıda öğretmen çok büyük bir rol oynamaktadır. Yöntemin başarısı öğretmenin yeteneğine ve enerjisine bağlıdır. Bu bakımdan öğretilen dili konuşan yabancı öğretmeni her zaman bulmak oldukça zordur, ilk altı haftada kitap kullanılmayıp sadece öğrenilen dili konuşmaya yer verilmesi sakıncalıdır. Dilbilgisi kurallarını hiç bilmeyen bir öğrenci, kendi anadili mantığına göre tümceler kurmaktadır. Bu yöntem daha çok yabancı bir ülkede dil eğitimi gören ve öğrendiği dili sık sık uygulama fırsatı bulan öğrenciler İçin başarılı olmaktadır.

4 Berlitz Uygulaması
Burada da hedef dil öğretiminde dört temel beceriyi geliştirmektir. Bu dört temel beceri: dinlediğini anlama, konuşma, okuduğunu anlama ve yazmadır.
Berlitz'in iki önemli İlkeyi vurguladığı görülür:

 

a) Öğrencinin düşüncesi ile öğrendiği dil arasında doğrudan çağrışım kurulur.
b) Öğrenci anadilini konuşmadan sadece öğrendiği yabancı dili konuşur.
Bu uygulamada da öğretmenler öğrettikleri dili anadili olarak konuşan kimselerdir. Öğretimin başında özellikle günlük konuşmaya yer verilir, kısa kısa tümceler ile öğrencinin konuşturulmasına çalışılır. Okuma ve yazmaya konuşma Öğretildikten sonra başlanır.

Öğretmenin uyması gereken ilkeler şunlardır:
1. Çeviri yapma, göster ya da hareketle açıkla.
2. Açıklama yapma, hareketle açıkla.
3. Anlatma, soru sor.
4. Yanlışları tekrar etme, düzelt.
5. Sözcük yerine, tümce söyle.
6. Çok konuşma, öğrencileri konuştur.
7. Kitap yerine ders planı kullan.
8. Öğrencilerin öğrenme hızına ayak uydur.

9. Hızlı ya da yavaş konuşma, normal konuş.
10. Kitap kullanma, ders planı kullan.
11. Hızlı konuşma, doğal konuş.
12. Yüksek sesle değil, normal sesle konuş.

 

5 İşitsel – Dilsel Yöntem (Audiolingual Method)

1930-1950 yıllan arasında ABD'de ortaya çıkan ve çok tutunan bir yöntemdir. Bu yöntem dinleme-anlamaya ve konuşmaya diğer becerilerden daha çok önem verir. Öğrenme psikolojisi bakımından davranışçılığı benimser. Dilbilim açısından ise yapısalcıdır.
Amerikalılar, ikinci Dünya Savaşından sonra askerî üs kurdukları ülkelerin dillerini öğrenme gereği duymuş, bu nedenle de işitsel-dilsel yöntemi uygulanmaya başlamışlardır. Yöntemin ordudaki uygulaması başarılı olunca, işitsel-dilsel yöntem 1952 yılında orta dereceli okullarda da benimsenmiştir.
Davranışçı psikologlara göre yabancı dil öğretiminde alışkanlıklar çok önemlidir. Her dilin kendine özgü bir yapısı vardır. Önce bu yapıyı belirleyen temel tümceler öğretilmeli, sonra da bu tümcelere benzer yeni tümceler üretilmelidir.
Fries'e göre, sınırlı bir kelime hazinesi ile ses sistemine sahipseniz ve en önemli tümce kalıplarını otomatik olarak, anadilindeki gibi rahatlıkla kullanabiliyorsanız, yabancı dili öğrenmiş sayılırsınız
Bu yöntemi belirleyen ilkeler şöyle sıralanabilir:

1. Konuşma, yazmadan daha önemlidir, insan önce konuşmayı, sonra yazmayı öğrenir. Bu nedenle dil öğretiminde şu sıra izlenmelidir:
a) dinlediğini anlama
b) konuşma
c) okuduğunu anlama
d) yazma

Direkt yöntemde olduğu gibi bu yöntemde de başlangıçta sadece dinlemeye, anlamaya ve konuşmaya yer verilmekte, daha sonra okuma ve yazmaya geçilmektedir. Çocukların anadillerini öğrenirken de yukarıda belirtilen sırayı izledikleri söylenmektedir.

2. Davranışçı psikologların etkisiyle dil bir alışkanlıklar sistemi olarak tanımlanmıştır. Bu konuda B.F. Skinner'İn görüşleri etkili olmuştur. Çocuk, içinde bulunduğu toplumun dilini alışkanlıklar kazanarak öğrenir. | Skinner'İn Edimsel Koşullandırma kuramına göre taklit ve ezber, tümce kalıplarının sık sık tekrarlanması, yabancı dil öğretiminde oldukça yararlı-, görülmektedir

3. Dil hakkında bilgi vermek yerine dilin kendisi öğretilmelidir. Anadilini konuşan çocuklar ve pek çok insan dilbilgisi bilmez. Bu nedenle uzun uzadıya dilbilgisi kurallarını öğretmek gereksizdir. Bu ilke, dilbilgisi-çeviri yöntemin karşı duyulan tepkiyi belirtir.

4. Toplumun konuştuğu güncel dil öğretilmelidir. Genellikle dilbilgisi kurallarını öğretmek için basit, yapay tümceler kurulur, örnek metinler klasik edebiyattan modası geçmiş, güncelliği kalmamış kitaplardan seçil-memeli, bunlar yerine halkın konuştuğu doğal dil öğretilmeli çağdaş metinlerden örnekler verilmelidir.

5. Yapısal dilbilimcilere göre her dilin kendine göre bir yapısı vardır. Bu nedenle bazı diller birbirine benzer, bazı diller de çeşitli yönleriyle birbirinden ayrılır. Anadilimize benzeyen dilleri daha kolay öğreniriz. Diğer dillerde ise ayrılıklar nedeniyle zorlanırız. Dil öğretiminde bu farklılıklar saptanmalı ve öğrenim zorluklarını kolaylaştırıcı alıştırma ve uygulamalara yer verilmelidir.

6. Diyaloglar öğretilirken anadili ile bazı açıklamalar yapılmalıdır. Ancak, bu açıklamalar yapılırken fazla ince ayrıntıya inilmeden, sadece diyalogun anlamını açıklayacak biçimde çevirisi verilmelidir, işitsel-dilsel yöntem bu bakımdan direkt yöntem ile ayrılmaktadır.

7. Diyalog, metin ve alıştırmalar tümevarım yoluyla öğretilmelidir, önce öğretilen dilin yapısını veren tümceler öğretilir. Sonra bunların alıştırması yapılır. Böylece yabancı dili konuşurken anadildeki hıza erişilmeye çalışılır.

Değerlendirme
Başlangıçta konuşmaya, gerçek yasamdan alınan diyaloglara yer verilmesi, anadilde açıklamalar yapılarak öğrenmede zaman kaybına neden î olunmasının önlenmesi, yöntemin olumlu yönleridir. Ancak, okuma ve yazmaya iki üç ay gibi uzun bir süreden sonra geçilmesi, okuma ve yazma yoluyla çalışmaya alışmış kimseler için sakıncalı ve gereksizdir.

Ayrıca yabancı dil öğretiminin, tamamen anadili öğretimine benzetilmesi de doğru değildir. Yabancı dili öğrenen bir kimsenin zihninde anadili oluşmuştur. Yeni öğrendiği dildeki kurallar, mutlaka anadilindeki kurallar ile benzerlikler ve ayrılıklar gösterecektir. Okuma ve yazma becerisi konusunda yedi yaşından küçük bir çocuğun okuyup yazması beklenemez. Ama yetişkin kimselerin bu becerisini görmezlikten gelip, 'başlangıçta tüm ağırlığı konuşmaya vermek sakıncalıdır. Bu yetişkinlerin beceri ve yeteneklerini inkar etmek anlamına gelir. Ayrıca sadece tümevarım yoluyla öğretim yetersizdir. Tümevarım ve tümdengelim bir arada kullanılmalı, dil öğrenen kişilerin çözümleme ve birleştirme yeteneğinden yararlanılmalıdır.

 

6 Bilişsel Yöntem (Cognitive Code-Learning)

Bilişsel yöntem Noam Chomsky'nin üretimsel dönüşümlü dilbilim kuramı sonucunda ortaya çıkmıştır. Chomsky'ye göre bir dilde üretilmiş olan tümceleri incelemek yeterli değildir. Yabancı dil öğrenen bir kimsenin yeni tümceler üretebilecek düzeni kavraması gerekir. Yapısal dilbilim bir dilde sadece üretilmişi yapılan inceler ve yüzey yapıya yansıyan ilişkileri betimler. Oysa üretimsel dönüşümlü dilbilim dilin hem yüzey yapısını, hem de derin yapısını inceler. Bu nedenle öğretim ilkelerinde Yapısal dilbilimi esas alan işitsel-dilsel yöntem, yabancı dil öğretiminde yeterli değildir. Bir dilde sonsuz sayıda tümceler üretilebilir. Bu tümcelerin hepsini öğrenmeye İnsan ömrü yetmez. Öyleyse bu tümceleri üretecek düzeni, yani dilbilgisini öğrenmek gerekir.

Görüldüğü gibi Chomsky işitsel-dilsel yöntem tekniğinin aksine, dil\bilgisinin önemini savunmaktadır. Davranışçı psikologlara göre insan beyni doğuşta boş bir levhaya benzer. Bu boş levhaya uyarma – tepki – ödüllendirme yoluyla öğrenilen şeyler işlenir. Bilişsel görüşü benimseyen psikologlar jse öğrenme konusunda akla önem verirler. Akıl, bilginin algılanmasını, İşlenmesini ve saklanmasını sağlar. Bilişsel görüşü savunan psikologlardan olan Ausubel iki türlü öğrenme olduğunu belirtir: Birincisi ezbere Öğrenme ikincisi ise anlamlı Öğrenmedir.

1. Ezbere değil, anlamlı öğrenmeye önem verilmelidir.
2. Dilbilgisi kuralları tümevarım ve tümdengelim yoluyla öğretilmelidir.
3. Dinleme, okuma, konuşma ve yazmadan oluşan dört temel beceriye duruma göre eşit derecede önem verilmelidir.
4. Anadil kullanılmalı ve çeviriler yapılmalıdır.
5. Eski bilgiler, yeni bilgiler ile birleştirilmeli, her şey bir bütünlük içerisinde öğretilmelidir.
6. işitsel ve görsel araçlardan ve eğitimle ilgili diğer olanaklardan yararlanmalıdır

Değerlendirme
Bilişsel yöntem, işitsel-dilsel yönteme göre daha çağdaş ve tutarlıdır. Bilişsel yöntemin dayandığı dilbilimsel temel de, daha geçerli ve sağlıklı görülmektedir, işitsel-dilsel yöntemin önem vermediği dilbilgisi kuralları, bir dilin yapısını ve düzenini kavrama yönünden son derece önemlidir

 

7 İşitsel – Görsel Yöntem (Credif / St. Claud Yöntemi)

Bu yöntem metinleri, film ve ses bantları eşliğinde öğreterek dil öğretimini kolaylaştırmayı amaçlar, Metinler, öğrenciye daha önceden belirlenmiş olayların sırasına göre verilir. Dil öğretimi üç aşamada yapılır. Birinci aşamada günlük konuşma dili öğretilir, ikinci aşamada basit metinler, gazete ve dergi gibi uzmanlık isjtemeyen konular üzerinde durulur. Üçüncü aşamada ise çeşitli uzmanlık alanları üzerinde, fen, tıp, yazın, hukuk gibi konularda öğretim yapılır. Bul nedenle işitsel – görsel yöntem daha çok birinci aşamada yararlı görülmektedir. Bu yöntemde görsel sunu olaya hareketlilik İçin katılmış bir göz boyama değildir. Dilin kullanıldığı toplumsal içeriği canlandırmak amacını taşımaktadır. Dilde analitik olmayan bir yaklaşımda ısrar etmesi ve iyi tanımlanmış öğretim safhaları ile bu yöntem dil öğreniminin en İyi derecede gerçekleşmesi için kesin varsayımlar sunmaktadır. Yöntem, dil öğrenimini basitleştirilmiş bir toplumsal içeriğe oturtma ve dili, iletişim için anlamlı olan konuşma noktasından hareket ederek öğretme çabasındadır.
İşitsel – görsel yöntemde ilk altı aylık süre içerisinde okuma ve yazmaya yer verilmez. Ancak, daha sonra bu uygulamanın sakıncaları görülmüş ve sürenin azaltılması yoluna gidilmiştir, işitsel – görsel yöntemde dilbilgisi kuralları üzerinde durulmaz. Bu nedenle dilbilgisi – çeviri yöntemine karşıdır. Dil becerisi, dilbilgisi kurallarından daha önemlidir. Öğret men sınıfta genellikle soru-cevap ilkesine göre hareket eder.

Değerlendirme
İsitsel-görsel yöntem dil öğretiminde çağdaş eğitim ve öğretim araçlarından geniş Ölçüde yararlandığı için, dil öğretiminde büyük kolaylıklar sağlamıştır. Ancak, günümüzde tüm yöntemler işitsel, görsel araçlardan yararlanmaya önem vermektedir. Böyle bir yaklaşım, öğretim yöntemin
den çok, öğretim tekniği alanına girer. Bu yöntemde öğretmenin çok iyi hazırlanmış olması gerekir. Dilbilgisine önem vermemesi, okuma ve yazmayı ertelemesi yöntemin eksik yanlarıdır.

 

8 Telkin Yöntemi (Suggestopaedia)

Yoga ve Budizm tekniklerinin yanı sıra ruhbilimin verilerinden de yararlanılarak 1960 sonrasında geliştirilen bir yabancı dil öğretim yöntemidir. Telkin yöntemi, akla ve/veya bilince dayalı olmayan etkilerin sistematik olarak İncelenmesiyle ilgilenen esinbilimin önerilerinden yola çıkarak oluşturulmuş bir yöntemdir. Yöntem, bu etkileri denetim altına alıp öğrenimi sağlayacak şekilde yeniden yönlendirmeyi amaçlar. Özellikle hızlı bir öğrenmeyi sağlamayı amaçlayan yöntem, bireyin telkin yoluyla yedek ussal sığa (reserve capacity) kapasitesinin kullanılagelenin birkaç katına çıkartılabileceği varsayımından yola çıkar.
Bellek açısından, böylesi bir potansiyel gücün işleme açık hale getirilmesi, bireyi, yöntemin amaçladığı hızlı öğrenmeyi gerçekleştirebilmeye elverişli hale getirmektedir. Telkin yabancı dil öğrenecek kişiyi, gerçekleştireceği eylem ve içeriği konusunda özendirerek potansiyel bellek gücünün ortaya çıkmasını sağlamakta, bireyin saklı yaratıcılık özelliklerini de ortaya çıkarmaktadır.

Değerlendirme
Literatürde yönteme kaynaklık eden esinbilimin çağdaş ölçülere göre bir bilim dalı sayılamayacağı belirtilmekte ve yabancı dil öğretimi konusundan daha çok bireyin ruhsal sağıltımı amacına hizmet edebileceği üzerinde durulmaktadır.


9 İletişimci Yöntem (Communicative Method)

Toplumbilimcilerin önde gelenlerinden olan Hymes, bilişsel yöntemi eleştirerek Chomsky'nin ortaya attığı edim (performance) ve yeti (competence) kavramlarıyla dilin doğasını açıklamakta yetersiz kaldığını, bu kavramlara iletişim yetisi (communicative competence) diye üçüncü bir kavramın eklenmesi gerektiğini söylemiştir. Dilin iletişim olduğu teorisinden yola çıkan iletişimsel yaklaşımda, hedeflenen iletişim yetisinin geliştirilmesidir. Hymes dilbilim teorisinin iletişim ve kültürü birleştiren daha genel bir teorinin parçası olarak görülmesi gerektiği görüşünü savunmuştur. Hymes'in iletişimsel yeti teorisi, konuşan bir kişinin bir konuşma ortamında iletişim açısından yetiye sahip olması için gereken, bilmesi gerekli şeylerin bîr tanımı olarak açıklanabilir.
Dil bir amaç değil, araçtır. Asıl amaç yazılı ve sözlü İletişimi sağlamaktır. Sözcükler ve tümceler sadece bazı kavranılan iletirler. Bu nedenle dilin kuralları yerine, dilin kullanımı üzerinde durulmalıdır.
Genel olarak dil öğretiminde öğrencilere, kurallara uygun tümce kurma becerisi kazandırılmaya çalışılır. Bunun için de örnek tümceler kurulur ve bu tümceler değişik alıştırmalar ile tekrarlanarak öğretilen şeyler pekiştirilir. Oysa iletişimci yöntemde önemli olan kurallara uygun tümce kurmak değildir Tümceleri kurmak, dil Öğretiminin sadece bir yönünü oluşturur. Asıl nemli olan, bu tümcelerin anlatım sırasında hangi anlamlara geldiğinin öğrenilmesidir.
Her şeyden önce dilde akıcılığın kazandırılması gerektiğini savunur. Öğrenilen dilin bilgi dağarcığında kalması değil, uygulanması önemlidir. Bunun için de öğretmenin en önemli görevi, dili bîr iletişim aracı olarak kullanmayı öğretmektir. Bunu yaparken bütün işitsel – görsel araçlardan yararlanmalı, öğretmen sınıfta mutlak bir otorite olmaktan çıkmalı, öğretim öğrenci ağırlıklı olmalıdır. Öğrenciler, sınıfta çok rahat hareket edip görüşlerini birbirlerine kolayca aktarabilmelidir

Değerlendirme
İletişimci yöntem günümüzde çok tutulan ve uygulanan bir yöntemdir Bütün dilciler dilin bir iletişim aracı olduğunu savunur. Bunun aksini savunan bir dilci henüz görülmemiştir.
İletişimci yöntemi savunanların dilbilgisine, ezbere karşı çıkmaları da yanlıştır. Nitekim son zamanlarda bu yanlış tutum düzeltilmeye ve dil-bilgisine yer verilmeye başlanılmıştır. Ezber ise olumlu bir yetenektir, özellikle de yabancı dil öğreniminde çok yararlıdır. Ezber, bilinçsiz bir biçimde olursa sakıncalıdır. Bilinçli bir ezber dil öğrenimini çok kolaylaştırır.

 

10 Seçmeci Yöntem (Eclectic Method)

Bazı uygulamalı dilbilimciler, dil öğretiminde tek bir yöntemin yeterli olamayacağı kanısındadırlar. Bu dilbilimcilere göre çeşitli yöntemlerin en iyi yönleri alınmalı ve karma bir yöntem uygulanmalıdır İyi bir yöntem her şeyden önce geniş boyutlu ve seçmeci olmalı, dilbiliminin tüm bilgilerine dayanmalı ve bu bilgileri kullanırken de psikolojik kurallardan yararlanmalıdır Tek, kesin ve seçmeci bir yöntem yerine, dil öğretimi konusunda genel prensipler olmalıdır. Bu prensipler de Öğretilen dile göre, özel prensiplerle de desteklenmelidir.
Seçmeci yöntemde öğretmen, dil öğretim yöntemlerinin en iyi ve en yararlı yönlerini seçer ve kendi amacı doğrultusunda kullanır. Dört temel beceriye eşit derecede Önem verilir. Dil öğretimi hedef dille yapılır. Gerektiğinde anadiline de yer verilir. Dil öğretiminin gerçek yanıta dönük olmasına önem verilir. Başlangıçta çeviri üzerinde pek durulmaz. Öğrencilere belli bir seviyeye geldikten sonra çeviri yaptırılır. Sözcükler anlamlı tümceler içinde öğretilir.
Pek çok seçme olanağı olduğu ve öğretmene geniş özgürlük tanıdığı için günümüzde seçmeci yönteme büyük bir ilgi duyulmaktadır.

Değerlendirme
Seçmeci yöntem diğer yöntemlere göre çok daha geniş bir düşünce ufkuna, uygulama alanına sahiptir. Bu nedenle de öğretmenler tarafindan çok tutulmuş ve günümüzde geniş bir uygulama alanı bulmuştur. Ancak, bu yöntemi uygulayacak öğretmenlerin çok bilgili olması, tüm yöntemleri bilmesi, dilbilim ve psikoloji öğrenimi görmeleri gerekir. Aksi taktirde yöntemlerin hangi yönlerinin iyi, hangilerinin yetersiz olduğuna karar veremez ve kendilerine en uygun olan yöntemi seçemezler. Seçmeci yöntem bir yöntemden çok, yöntem seçme tekniğidir. Yeni bir yöntemin oluşabilmesi için seçme aşamasından sonra bilgilerin birleştirilmesi, yani sentezi gerekir. Ayrıca her öğretmenin kendine göre bir yöntem seçmesi, öğretmenin çok olduğu kurumlarda karışıklığa yol açmaktadır. Bu durumda tüm öğretmenlerin bir araya gelip amaca en uygun yöntemi ya da yöntemlerin yararlı gördükleri yönlerini birlikte seçmeleri ve yeni bir sentez yapmaları gerekir.

About Post Author

Erdem OVAT

1985-1988 Dörtler Köyü İlköğretim Okulu 1988- 1993 Sakıp Sabancı İlköğretim Okulu 1993-1996 Orhan Çobanoğlu Lisesi 1997-2000 Almanya'da Turist 2001-2002 Vatani Görev Isparta Muş'ta yaptım 2002-2004 Açiköğretim Lisesinden Üstün Başarı 2005-2010 Hacettepe Üniversitesi Alman Dili Öğretmenliğinde Mezun Oldum 2010-2011 Halk Eğitim Merkezinde Almanca Öğretmenliğine Başladım 2011-2013 Çeşitli Özel Dersane ve Okullarda çalıştım 2013- .... Milli Eğitimde Almanca Öğretmeni olarak çalışmaya devam ediyorum
Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleppy
Sleppy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Bir cevap yazın